Śp. podporucznik Józef Burzywoda (1918–1944)

Śp. podporucznik Józef Burzywoda urodził się dnia 2 marca 1918 roku. W roku 1938 ukończył edukację średnią, zdając egzamin dojrzałości, po czym został powołany do służby wojskowej i rozpoczął szkolenie w ramach kursu podchorążych rezerwy piechoty.

W chwili wybuchu II wojny światowej znajdował się w szeregach Wojska Polskiego. We wrześniu 1939 roku brał udział w kampanii obronnej. W dniu 17 września 1939 roku, w rejonie Zaleszczyk, dostał się do niewoli sowieckiej. Przebywał w obozach jenieckich, między innymi w Nowym Jaryczowie, gdzie pomimo trudnych warunków zachował niezłomnego ducha i głęboką wiarę w odzyskanie przez Polskę niepodległości.

W 1941 roku, po ogłoszeniu amnestii dla obywateli polskich, wstąpił do formującej się Armii Polskiej pod dowództwem generała Władysława Andersa. Przeszedł szlak tej armii przez Związek Sowiecki, Bliski Wschód i Afrykę Północną, by ostatecznie znaleźć się we Włoszech w składzie 2 Korpusu Polskiego.

Od dnia 11 marca 1943 roku służył w 15 Pułku Ułanów Poznańskich, gdzie jako oficer pełnił funkcje dowódcze, w tym dowódcy plutonu. Wyróżniał się odwagą, zdyscyplinowaniem oraz wysokim poczuciem obowiązku.

Brał udział w walkach o Monte Cassino w maju 1944 roku. W dniach 18 i 19 maja 1944 roku dowodził patrolem rozpoznawczym prowadzącym działania zwiadowcze na wzgórzach w rejonie klasztoru, w bezpośrednim kontakcie z nieprzyjacielem.

Za męstwo okazane w walce został odznaczony Krzyżem Walecznych.

W dalszym toku działań bojowych 2 Korpusu Polskiego uczestniczył w walkach o Ankonę. Dnia 7 lipca 1944 roku, w bitwie pod Casa Nuova nad rzeką Musone, poległ na polu chwały, ugodzony odłamkami pocisku.

Został pochowany na cmentarzu wojennym w Loreto we Włoszech.

Odznaczenia:
– Krzyż Walecznych
– Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino
– Gwiazda za Wojnę 1939–1945
– Gwiazda Italii

Śp. podporucznik Józef Burzywoda pozostaje przykładem żołnierza niezłomnego, który całe swoje młode życie poświęcił walce o wolność Ojczyzny.